Młodość i nawrócenie
Święta Klara, znana również jako Klara z Asyżu, jest jedną z najważniejszych postaci średniowiecznego chrześcijaństwa. Urodzona w 1193 r. w Asyżu, w Umbrii, Klara Favarone di Offreduccio pochodziła ze szlacheckiej rodziny. Jednak jej życie przybrało radykalny obrót, gdy zainspirowana kazaniami św. Franciszka z Asyżu, postanowiła porzucić przywileje i bogactwo, aby przyjąć życie w ubóstwie i służbie Bogu.
Punkt zwrotny w życiu Klary nastąpił, gdy jeszcze jako młoda osoba po raz pierwszy usłyszała słowa Franciszka z Asyżu. To spotkanie głęboko naznaczyło jej duszę, do tego stopnia, że zaczęła naśladować jego przykład życia w ubóstwie i pokucie. W 1212 r. Klara potajemnie uciekła z domu ojca, aby dołączyć do Franciszka i jego naśladowców, i została przyjęta w małej kaplicy Santa Maria degli Angeli, gdzie sam Franciszek obciął jej włosy jako symbol wyrzeczenia się świata i poświęcenia się Bogu.
Założenie zakonu klarysek
Po ucieczce Klara początkowo osiedliła się w benedyktyńskim klasztorze San Paolo delle Abbadesse w Bastia Umbra, a później w San Damiano, gdzie założyła swoją wspólnotę. Tutaj założyła centrum nowego żeńskiego zakonu Klary: "Ubogie Panie z San Damiano", później znane jako klaryski . Zakon ten, oparty na zasadach absolutnego ubóstwa, kontemplacji i klauzury, był ściśle związany z ruchem franciszkańskim. Reguła Klary, napisana pod jej kierunkiem, koncentruje się na naśladowaniu ubogiego i pokornego życia Chrystusa.
Klara poświęciła swoje życie modlitwie, pokucie i opiece nad chorymi. Jej klasztorną egzystencję cechowała głęboka pobożność i silny duch poświęcenia. Pomimo swojej fizycznej słabości, wykazała się niezwykłą siłą ducha, stając się punktem odniesienia nie tylko dla swoich sióstr, ale także dla całej wspólnoty w Asyżu.
Dziedzictwo św. Klary
Klara zmarła 11 sierpnia 1253 r., wkrótce po zatwierdzeniu jej Reguły przez papieża Innocentego IV. Została kanonizowana dwa lata później, w 1255 r., przez papieża Aleksandra IV, który uznał świętość jej życia i znaczenie jej dzieła.
Dziedzictwo św. Klary żyje dzięki klaryskom, jej zakonowi, który dziś jest rozpowszechniony na całym świecie. Bazylika św. Klary w Asyżu, gdzie przechowywane są jej szczątki, jest dziś jednym z głównych miejsc pielgrzymek chrześcijańskich, miejscem, w którym duchowość franciszkańska jest nadal przeżywana i przekazywana. Jej święto obchodzone jest 11 sierpnia.
Ikonografia
Klara z Asyżu jest często przedstawiana w ikonografii chrześcijańskiej z różnymi symbolami i atrybutami, które odzwierciedlają jej życie i duchowość: habit franciszkański, prosty brązowy lub szary habit z białym sznurem zawiązanym w talii, symbolizujący śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa; czarny welon zakrywający jej głowę i ramiona i reprezentujący jej poświęcenie Bogu i życie monastyczne. Jednym z najczęściej powtarzających się atrybutów jest Najświętszy Sakrament - często przedstawiana jest z tabernakulum z Eucharystią - lub lilia, symbol czystości i niewinności.
Szukasz ikonografii świętej Klary ?
Oferujemy wyjątkowy wybór poświęcony świętym. Odwiedźnaszą stronę internetową iodkryj kolekcję figurek,medali,różańców iinnych produktów celebrujących świętą Klarę i duchowość chrześcijańską.